X
تبلیغات
رایتل
سرخ
صلح تنها راه نجاته
شنبه 7 شهریور‌ماه سال 1388 ساعت 03:58 ب.ظ

خونریزی ، دروغ ، تهمت ، آزار و اذیت مردم ، خوردن و آشامیدن بدون حد و حساب و...، همگی ممنون. رمضان که میاد همه با ضعف بدنی و اعصابی باز هم مهربان تر از باقی سال می شیم.  

 

در صف ها ی طولانی ، در مترو ، در جامعه ، در خانه . 

 

کمتر ناسزا می گیم و می شنویم. 

 

«ما دین را منبع آرامش و ادراک می دانیم اما بیان مان از دین به اختلاف منجر می شود؛ ما خود را انسانهایی اهل مدارا می دانیم اما آشوبهای نژادی ، دینی ، و فرهنگی دوروبرمان را پر کرده است. و بجای حل این آشوبها یا پایان تخاصمات ، سیاست ما دلبسته ی آنهاست ، ازشان سو استفاده می کند و ما را بیشتر از هم می راند.»

 

واقعا چرا؟ آیا بخاطر اینه که اختلاف ایجاد قدرت می کنه؟ 

 

شادی رمضان کم از جشن های باستانی نداره . 

 

اما چرا ما شاد نیستیم ؟ 

شاید دوری عزیزانمان ؟ شاید غبار دلهامان ؟ شاید... 

 

شاید ممنوعیت رنگها . شاید ... 

 

وقتی سبز را از پرچمم حذف می کنی و سفید را ، فقط سرخی و خشونت می بینی. 

پدرانمان صدها سال پیش می دونستند که سرخی پرچم اگر تنها بماند ظغیان می کنه و طاغوت میشه. برای همین با فاصله ی یک سفید ، سبز را بالا و مسلط بر سرخ گذاشتن.  

 

سبز رحمت . سبز دین . سبز صبور . 

خدا کنه امسال رمضان رو درک کنیم. و رمضانی بمونیم. 

 

مهربان. صبور. به دور از خشونت و قرائت های عجیب و غریب از دین. 

 

حق یارویاور سبز و سفید 

با تقدیم احترام به همه 

یا علی (ع) مدد 

 

----------------------- 

پ.ن. امروز بعد از بیش از یکماه به برکت حضور بزرگواری در زندگیم به روز کردم. 

عرض ارادت